Op een winterse dag in februari zakte Maarten Metz op het station in elkaar. Koorts en pijn beheersten twee weken lang zijn leven. Morgen mag ik naar huis beschrijft de belevenissen van een man die nooit ziek was en van de ene op de andere dag op een rumoerig zaaltje in het ziekenhuis belandde. Een eerbetoon aan al het verplegend personeel, dat in deze hectiek zo vriendelijk en slagvaardig blijft. Voor iedereen die in een ziekenhuis ligt een feest van herkenning. Voor iedereen die dat genoegen nog niet had een stimulans om gezond te blijven.